10/05/2012

Ο λαός μίλησε. Εσύ;

Το τέλος της μεταπολίτευσης ήρθε. Τα κόμματα μετρούν κέρδη και ζημίες. Ο λαός παραμένει αποσβολωμένος να κοιτάει τα συντρίμμια των δύο κομμάτων που τον κυβέρνησαν επί 38 χρόνια. Όσα περίπου και τα χρόνια του κ. Τσίπρα, ο οποίος σχεδόν συνέκρινε τον εαυτό του με τον Χαρίλαο Φλωράκη, ενώ ζήτησε συνάντηση με τον Φρανσουά Ολάντ νομίζοντας ότι μετά το αποτέλεσμα της κάλπης καθίσταται ισότιμος συνομιλητής των Ευρωπαίων ηγετών.  

 Παρά το σύντομο χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει επιχειρώ να αποκρυπτογραφήσω το μήνυμα των εκλογών. Ας δούμε κάποιες παραδοχές:

 

  1. Ο λαός είπε ΟΧΙ στο δικομματισμό. Χωρίς αμφιβολία με την ψήφο του έστειλε στα τάρταρα Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ με το ξεκάθαρο μήνυμα των ποσοστών της κάλπης. Άρα δεν εμπιστεύεται κανέναν από τους δύο.
  2. Οι ψηφοφόροι είπαν ΟΧΙ σε μονοκομματική κυβέρνηση. Δηλαδή όσοι ψήφισαν δεν κατόρθωσαν να εκλέξουν κάποιο κόμμα με την πλειοψηφία που επαρκεί για να κυβερνήσει ο αρχηγός του.
  3. Πολλοί είπαν ΟΧΙ, συνολικώς, στα κόμματα που εκπροσωπούνται στη Βουλή. Θα έλεγα ότι αυτό είναι ηχηρό και ταυτόχρονα ανησυχητικό, αν εξετάσουμε τον όγκο των πολιτών που παρέμειναν σιωπηλοί ή χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση σε αυτές τις εκλογές.
  4. Όχι στο δημοκρατικό πολίτευμα. Το είπαν 440 χιλιάδες Έλληνες ψηφίζοντας Χρυσή Αυγή.     
  5. Όχι έξω από το ευρώ. Αθροίζοντας τα ποσοστά των κομμάτων που υποστηρίζουν την ευρωπαϊκή πορεία εντός και εκτός Βουλής είναι η συντριπτική πλειοψηφία.

  Η Βουλή που προέκυψε εκφράζει σε μεγάλο βαθμό το θυμό του ελληνικού λαού. Είναι μια Βουλή δηλαδή με πολλά… νεύρα! Ειδικότερα ορισμένα στελέχη της νέας νομοθετικής εξουσίας, εφόσον συγκροτηθεί σε σώμα, με φοβίζουν και μόνο με την εμφάνισή τους πόσο μάλλον αν νευριάσουν.

  Ας δούμε όμως ποιους εκφράζει αυτή η κατανομή εδρών. Κατ’ αρχάς δεν εκφράστηκε στην κάλπη η βούληση του 35% των εκλογέων διότι επέλεξαν να απέχουν. Επίσης το 19% όσων πήγαν να ψηφίσουν είδαν τα κόμματα και τα πρόσωπα της επιλογής τους να μένουν εκτός Βουλής. Συνολικά δηλαδή τα κόμματα εκτός Βουλής πήραν μεγαλύτερο ποσοστό από το πρώτο κόμμα. Αθροίζοντας τα δύο ποσοστά βλέπουμε ότι η πλειοψηφία των πολιτών, το 54%,  δεν εκφράζεται στη Βουλή.

  Στην κοινοβουλευτική δημοκρατία μας όμως, με βάση τα έγκυρα ψηφοδέλτια, εκφράζεται επαρκώς ένα ανέλπιστα μεγάλο ποσοστό πολιτών μέσω της Χρυσής Αυγής. Είναι θλιβερό για τη δημοκρατία να μπορούν να την εκμεταλλεύονται ακόμα και αυτοί που δεν πιστεύουν σε αυτό το σύστημα και σε αυτό το πολίτευμα.

  Κλείνω με την ελπίδα να μιλήσεις και εσύ που δεν εκφράστηκες σε αυτές τις εκλογές. Είτε αν γίνουν επαναληπτικές είτε όποτε αυτές διεξαχθούν στο μέλλον. Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός. Ιδιαίτερα όταν τη δική σου σιωπή καλύπτουν τα… εκκωφαντικά άκρα.  

  Υ.Γ.

  1. Στα ευτράπελα της ψηφοφορίας δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τροφίμων της ψυχιατρικής κλινικής του Κορυδαλλού ψήφισε… ΠΑΣΟΚ!

Στις γυναικείες φυλακές επικράτησε ο ΣΥΡΙΖΑ με δεύτερη τη Χρυσή Αυγή ενώ στην πτέρυγα των ανδρών, όπου βρίσκεται και ο Ντερτιλής στο διπλανό κελί με τον Άκη ήρθε πρώτη η Χρυσή Αυγή με δεύτερο το ΣΥΡΙΖΑ.   

  2. Δημοσιευμένες πληροφορίες φέρουν τον Ευάγγελο Βενιζέλο να αφήνει έξω τον Γιώργο Παπανδρέου αν γίνει η επόμενη εκλογική αναμέτρηση με λίστα. Μάλλον θα τον σώσει. Διότι φανταστείτε έναν θερμοκέφαλο Βουλευτή της Χρυσής Αυγής να δει τους 41 Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ με το Γιώργο μαυρισμένο από το κανό και, αφού κάνει τους απαραίτητους αριθμητικούς υπολογισμούς, να νομίζει ότι μπήκε στη Βουλή ο…. Αλί Μπαμπά! 

Μύλος! Εκεί να δεις «εγέρθουτου»…   

Tags: εκλογές 2012 κριση χρέους

0 Σχόλια
30/04/2012

Απελπισία

Μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας αρκεί. Η κατάσταση χειροτερεύει μέρα με τη μέρα. Έτυχε να περπατήσω από την πλατεία Κολοκοτρώνη έως τον Ευαγγελισμό. Η βουή της μεγαλούπολης και η διαρκής κίνηση των αυτοκινήτων δεν μπορεί πλέον να καλύψει την απελπισία που διακρίνει ο διαβάτης σε κάθε βήμα.

 Διασχίζω τη Σταδίου στο ύψος της Βουκουρεστίου. Στο απέναντι φανάρι ένας άνδρας γύρω στα 30 μένει ακίνητος και αρχίζει να μιλάει απευθυνόμενος σε μένα σαν να με περίμενε. Πλησιάζω πιο κοντά και καταλαβαίνω ότι επαναλαμβάνει τη φράση: “Δεν θέλω να μου δώσεις λεφτά. Πάρε μου κάτι από το περίπτερο να φαω”. Είμαι βέβαιος ότι τον άκουσαν και οι υπόλοιποι γύρω μας όσοι περνούσαν εκείνη τη στιγμή το φανάρι. Ήταν η δεύτερη φορά που ένας Έλληνας, νεαρής ηλικίας,  μου ζητούσε φαγητό στο δρόμο και όχι χρήματα. Και στις δύο περιπτώσεις ήταν στην περιοχή του κέντρου της πρωτεύουσας, κοντά στο Κολωνάκι.

Από το μυαλό μου περνούσαν τα ποσοστά ανεργίας στους νέους, τα οποία τους πρώτους μήνες του 2012 ξεπέρασαν το 50%. Γύρισα μετά από λίγα μέτρα και τον είδα να εξακολουθεί να βρίσκεται στο ίδιο σημείο, να περιμένει να ανάψει το επόμενο φανάρι και να απευθυνθεί σε κάποιον άλλον από τους περαστικούς.

Στην επόμενη διάβαση στη συμβολή των οδών Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου ένας βιολιστής εκφράζει με νότες τη θλίψη που είναι ανάγλυφη στα πρόσωπα και τα βλέμματα των ανθρώπων. Στο απέναντι πεζοδρόμιο διακρίνω μια ηλικιωμένη γυναίκα να κάθεται στο πεζούλι με ένα χαρτόνι μπροστά της πάνω στο οποίο έχει γράψει κάποιο αίτημα για φιλανθρωπία. Πιο κοντά στο φανάρι ένας ακόμα νεαρός καθιστός κι αυτός με το κεφάλι σκυφτό και απλωμένο το χέρι.

Περπατώ τη Βουκουρεστίου, περνάω διαγώνια την Ακαδημίας και ανεβαίνω την Κανάρη. Έξω από το σούπερ μάρκετ στέκεται όρθιος ένας άνδρας ρακένδυτος με ένα πλαστικό ποτήρι στο χέρι ενώ με το άλλο κρατάει ένα σχοινί με το οποίο έχει δέσει το σκύλο που κοιμάται στα πόδια του. Λίγα μέτρα πιο πάνω ακριβώς στην πλατεία, έξω από το εστιατόριο που πουλάει κοτόπουλα, ένας ακόμα μεσήλικος άνδρας στέκεται στο δρόμο και μετράει τα κέρματα που έχει στο χέρι του, τα οποία όπως δείχνει η συνολική εμφάνισή του έχει μαζέψει από τους περαστικούς.

Στην Πατριάρχου Ιωακείμ δύο άνδρες στο απέναντι πεζοδρόμιο σέρνουν ένα καρότσι λαϊκής το οποίο μοιάζει με όλο τους το βιος αν κρίνω σωστά βλέποντας τα σκισμένα και βρώμικα ρούχα τους. Μπροστά από τον Ευαγγελισμό κόσμος πάει κι έρχεται. Εκτός από τους περαστικούς είναι και οι επισκέπτες των ασθενών… Καθισμένος στο πεζοδρόμιο ένας νεαρός ακουμπάει την πλάτη του στον τοίχο του νοσοκομείου κι έχει μπροστά του ένα πλαστικό κυπελλάκι. Όση ώρα τον παρατηρώ δεν έχει σηκώσει το βλέμμα του από το έδαφος. Ούτε κάποιος από τους περαστικούς εκείνη τη στιγμή του δίνει σημασία.

Λίγα βήματα πιο κάτω στο παγκάκι κάθεται ένας άλλος άνδρας ηλικιωμένος και με την πρώτη ματιά ελαφρώς υπέρβαρος. Από τα ρούχα του δεν αντιλήφθηκα ότι πρόκειται για κάποιον επαίτη. Όταν όμως πλησίασαν μπροστά του δύο γυναίκες άπλωσε το χέρι του.

Έχουν αυξηθεί τους τελευταίους μήνες τα απλωμένα χέρια της απελπισίας. Η επαιτεία της ανάγκης. Η αναζήτηση της καθημερινής τροφής στη φιλανθρωπία. Το φαινόμενο δεν είναι ελληνικό. Είδα σε ρεπορτάζ στην τηλεόραση έναν 63χρονο άνεργο στην Ισπανία να πουλάει χαρτομάντιλα στα φανάρια. Οι άστεγοι αυξάνονται ραγδαία, παράλληλα με τους δείκτες των ανέργων.

Δεν μπορεί όμως να αποτελεί λύση η αναζήτηση τροφής με απλωμένο το χέρι στους περαστικούς. Κατά τη διάρκεια της πετρελαϊκής κρίσης τη δεκαετία του ‘70 στη Βρετανία είχαν αυξηθεί οι άστεγοι και οι επαίτες. Η τότε κυβέρνηση είχε απευθυνθεί στους πολίτες με το σύνθημα “Don’t give to beggars”, δηλαδή μη δίνεται στους επαίτες, με τη λογική ότι αν συνεχιστεί αυτή η διαδικασία της φιλευσπλαχνίας θα είναι ενισχυτική της επαιτείας και όχι αποτρεπτική. Το μέτρο λένε ότι είχε αποτέλεσμα.

Ο Έλληνας είμαι βέβαιος ότι είναι πιο φιλεύσπλαχνος από άλλους Ευρωπαίους. Όσο κι αν έχει αποξενωθεί η κοινωνία μας. Τώρα όμως οφείλει να δείξει συνοχή και να επιλύσει το πρόβλημα μέσα από πρωτοβουλίες αλληλεγγύης. Είναι αδιανόητο στον 21ο αιώνα να μην υπάρχει μέριμνα και οργάνωση για αυτούς που έχουν ανάγκη.

 Η εκστρατεία του ΣΚΑΙ με τη συνεργασία της Εκκλησίας της Ελλάδας και των ενόπλων δυνάμεων κατάφερε να προσφέρει καθημερινά γεύματα σε περισσότερους από 250.000 συνανθρώπους μας. Είναι μια σημαντική ιδιωτική πρωτοβουλία η οποία αποτελεί το συγκέρασμα της οργάνωσης της Αρχιεπισκοπής και των μητροπόλεων της χώρας και στη συνέχεια των ενόπλων δυνάμεων. Δείχνει πόσο απλά είναι ορισμένα προβλήματα που φαντάζουν άλυτα. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που σιτίζονται καθημερινά δεν αναγκάζονται να απλώσουν το χέρι τους. Δεν βλέπουν ποιοι είναι εκείνοι που από το υστέρημά τους αφήνουν τρόφιμα στους ειδικά διαμορφωμένους χώρους στα συνεργαζόμενα σούπερ μάρκετ. Δεν γνωρίζουν τους εθελοντές που ετοιμάζουν το φαγητό τους. Ωστόσο πιστεύω ότι ευγνωμονούν όλους όσοι βρίσκονται σε αυτή την αλυσίδα ανθρωπιάς.

 Η αυτο-οργάνωση αποτελεί τεράστιο όπλο απέναντι στη λαίλαπα της κρίσης που σαρώνει ανεξέλεγκτα. Δεν πρέπει να τα περιμένουμε όλα από το κράτος και τους πολιτικούς. Άλλωστε θα έχετε παρατηρήσει ότι οι περισσότεροι υποψήφιοι απλώνουν τώρα το χέρι της εκλογικής επαιτείας. Η φιλανθρωπία και η αλληλεγγύη που δείχνουν οι Έλληνες σε δύσκολες στιγμές αποτυπώνουν το μέγεθος της δύναμης του λαού μας. Αυτή η δύναμη δεν πρέπει να πάει χαμένη. Από εμάς εξαρτάται αν θα αλλάξουμε …βιολί, με πιο εύθυμες νότες στην καθημερινότητά μας. Αν θα ξεφύγουμε από την απελπισία όλοι…Κι όταν λεω όλοι εννοώ όλοι.

Tags: εκλογές 2012

0 Σχόλια
22/03/2012

Ψηφίζεις

 Η λέξη, για πολλούς, ακολουθείται από ένα έντονο ερωτηματικό. Τώρα που έφτασε η ώρα της κάλπης, μεγάλη μερίδα πολιτών αναρωτιέται: Τι ψηφίζουμε; Οι περισσότεροι απαντούν και πάλι με ερώτημα: Έλα μου ντε;

 Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Είσαι ΠΑΣΟΚ. Παλαιό, νέο, εκσυγχρονιστικό, Παπανδρεϊκό, Βενιζελικό ή του Πλαστήρα, όπως είπε ο νέος πρόεδρος…Τι να θυμηθείς, τι να λησμονήσεις. Αν πάντως έχει μείνει κάτι από την αύρα και το άρωμα του προηγούμενου προέδρου του κόμματος, σίγουρα θα μυρίζει …θάλασσα! Και όχι εξαιτίας του θρυλικού κανό…

 Aπό το κατηγορηματικό σύνθημα «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ», επί Ανδρέα, με το Γιώργο αγγίξαμε την αμφιβολία: «Είναι εδώ το ΠΑΣΟΚ;».

 Εμπιστεύτηκες «την αλλαγή», εναπόθεσες τις ελπίδες «στον εκσυγχρονισμό» του Σημίτη και τέλος νόμιζες ότι «λεφτά υπάρχουν». Προδόθηκες τρεις φορές. Σου δίνει νέα ελπίδα ο Βενιζέλος; Πιθανώς, αλλά μάλλον βλέπεις συνεχώς συγκεκριμένο κανάλι. Μέχρι και τηλεοπτικές σειρές δοξάζουν το όνομά του! Διότι είναι ο ίδιος Βαγγέλης που ήταν και το 2007, όταν δεν τον εμπιστεύτηκες! Άρα; Πώς, από τις γυμναστικές, τα ποδήλατα και τα κανό να κάνεις στροφή στις μακαρονάδες, τα κοψίδια και τα …τριγλυκερίδια; Αφήστε και τις ρητορικές… σάλτσες!

 Είσαι Νέα Δημοκρατία. Της πάλαι ποτέ «πολυκατοικίας». Τι αντικρίζεις σήμερα; Νέους ενοίκους σε αυθαίρετα διαμερίσματα και ημιυπαίθριους. Γκρίνια στους κάτω ορόφους. Μιζέρια μέσα κι έξω από το κτίριο, αλλά και στον κήπο, στον οποίο κάποτε ο ιδρυτής της παράταξης άφησε να ανθίσουν όλα τα λουλούδια. Υπάρχουν βέβαια και σήμερα …Μπουμπούκια τα οποία ορισμένοι δεν βλέπουν με καλό μάτι. Πλησιάζεις; Δύσκολο. Ψάχνεις φτηνές δικαιολογίες τύπου «ας το αφήσουμε για σήμερα θα τα πούμε κάποια στιγμή από βδομάδα», όπως λες σε όσους θες να αποφύγεις και ποτέ δε τους τηλεφωνείς.

 Το δίλημμα αρχίζει να μεγαλώνει όσο βλέπεις τις παλινωδίες των άλλοτε μεγάλων κομμάτων εξουσίας. Πού να βρεις πολιτικό …υπόστεγο; Ειδικά για τη Συγγρού το υπόστεγο το χρειάζεσαι, διότι θυμίζω ότι εκεί η κουκούλα είναι απαγορευμένο είδος ακόμα και σε τζάκετ, μετά τα όσα είπε ο πρόεδρος. Φοβάμαι μήπως εξαιτίας της ….κουκούλας του χρόνου τη σαρακοστή απαγορευτούν χταποδάκια, καλαμαράκια και σουπιές! Απορώ πώς μιλούν για μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ όταν στις τάξεις του εξακολουθεί να υπάρχει ο…Κουκουλόπουλος!

  Είσαι αριστερός. Ας πούμε ΚΚΕ. Ψηφίζεις ΚΚΕ! Εσύ δεν αλλάζεις ότι και να σου πουν οπότε μην σπαταλάμε χώρο και χρόνο.

 Είσαι ΣΥΡΙΖΑ. Βλέπεις να ανεβαίνει η «Δημοκρατική Αριστερά» και έχεις σκάσει! Πώς είναι δυνατόν να λαμβάνει τόσες προτιμήσεις στις δημοσκοπήσεις; Χωρίς επαναστατικό λόγο, χωρίς να υποθάλπει συγκεντρώσεις, χωρίς ακρότητες, χωρίς φωνές και κουκούλες; Τι συμβαίνει άραγε; Όταν μιλάει ο Τσίπρας φαντάζομαι τον αείμνηστο Διονύση Παπαγιαννόπουλο να φωνάζει ρυθμικά το όνομά του κραδαίνοντας τη μαγκούρα όπως φώναζε «Μααααντάς- Μαααααντας» στην ταινία «Τζένη- Τζένη».

 Είσαι «Δημοκρατική Αριστερά»; Γεννούν και τα κοκόρια σου! Ποιος περίμενε τέτοια επιτυχία; Θα μου πεις, ανέμενες τέτοια καταστροφή του ΠΑΣΟΚ; Κάποιοι το περίμεναν και το έλεγαν από πολύ νωρίς, ακόμα και σ’ αυτούς που πίστεψαν στον Γιώργο. Όμως από την άλλη, μπορεί ο καλός άνθρωπος Φώτης να σηκώσει τόσο μεγάλο βάρος; Να φορέσει τόσο μεγάλα παπούτσια; Η προσπάθεια να προσεταιριστεί διαγραφέντες δείχνει ήδη πολιτικές αδυναμίες. Το πολιτικό του στίγμα, αποτύπωσε με επιτυχία ο Ανδρέας Πετρουλάκης στην Καθημερινή. Σκιτσάρισε τον Φώτη Κουβέλη να λεει στον Παπαδήμο τη μαντινάδα: «Έχετε δίκιο και εσείς, δίκιο έχουν και οι άλλοι, ναι μεν αλλά, ίσως, μπορεί, τα ξαναλέμε πάλι».

 Είσαι ΛΑΟΣ; Παίρνεις όλες τις ταινίες της Βουγιουκλάκη και του Παπαμιχαήλ για να τις φρεσκάρεις στο μυαλό σου και να έχεις κάτι να λες με τον γιο τους Γιάννη στα κομματικά γραφεία. Εμ, τι νομίζετε, θα γίνουν φέτος συγκεντρώσεις από κόμματα και υποψήφιους; Χλωμό το βλέπω.

 Είσαι «Δημοκρατική Συμμαχία»; Δικαίωμά σου, αλλά πολλούς…συμμάχους δεν βλέπω. Είσαι «Κοινωνική Συμφωνία»; Ποιος συμφώνησε με ποιον και σε τι; Επειδή τα βρήκαν η Λούκα με το Χάρη σημαίνει ότι τα είπαμε, τα συμφωνήσαμε και μαζί; Εδώ ταιριάζει η ατάκα του Σταυρίδη από τα «Κίτρινα Γάντια»: «Τώρα εσείς πότε τα είπατε, πότε τα συμφωνήσατε, ένας θεός ξέρει!».

 Είσαι «Ανεξάρτητοι Έλληνες»; Παίρνεις τα βουνά. Ζώνεσαι τα φυσεκλίκια, είναι κοντά και η 25η Μαρτίου στην αρχή δεν θα σε παρεξηγήσουν και πας στο αντάρτικο της …δεξιάς!

 Και πού καταλήγεις; Έλα μου ντε; Νομίζω ότι θα κάνω κόμμα με αυτό τον τίτλο! «ΕΛΑ ΜΟΥ ΝΤΕ». Το οποίο λόγω της εθνικής κατάθλιψης διαβάζεται και «ΈΛΑ ΜΟΥΝΤΕ», το οποίο πιάνει εκατομμύρια Έλληνες. Σύμφωνα με τους διαφημιστές όταν μια φράση μπει στο στόμα του λαού είναι επιτυχία. Εμείς έχουμε τη φράση και …αρχίζουμε! Προσωπικά πάντως μάλλον θα περιμένω την επόμενη γενιά πολιτικών από τη σχολή του Γιώργου…Άκουσα ότι από εκεί θα βγουν..ΓΑΠόνια!!!

Tags: εκλογές

0 Σχόλια
20/02/2012

Το μεγάλο κόλπο

«Κάποιος, κάπου συνήθως βγάζει χρήματα από τα κακά νέα. Στην κρίση χρέους της Ευρώπης – τουλάχιστον έως αυτή την εβδομάδα – ήταν η Γερμανία». Με αυτό τον τρόπο αρχίζει το ρεπορτάζ στην πρώτη σελίδα της International Herald Tribune στις 25 Νοεμβρίου. Απεχθάνομαι τις θεωρίες συνομωσίας. Στην περίπτωσή μας όμως φαίνεται πως κάποιοι κερδίζουν. Μου αρέσει να κρατώ παλαιά δημοσιεύματα για να βλέπω μετά από καιρό αν επιβεβαιώνονται όσα γράφονται. Δύο εβδομάδες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τον Λουκά Παπαδήμο, η έγκυρη εφημερίδα αφιερώνει το πρώτο της θέμα στα «Κέρδη που αποκομίζει το Βερολίνο, από το πολύ χαμηλό κόστος δανεισμού». Όπως αναλύει, τότε, το Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών Re-Define στις Βρυξέλες, «τη διετία 2009-2011 η Γερμανία κέρδισε περίπου 20 δισεκατομμύρια ευρώ λόγω του χαμηλού κόστους δανεισμού και έχει άλλα τόσα κλειδωμένα για το μέλλον». Στο ίδιο ρεπορτάζ αναφέρεται ότι αντιστοίχως «η Ολλανδία έχει το ίδιο χρονικό διάστημα κερδίσει 7.5 δισεκατομμύρια ευρώ».

 Η σκληρή στάση της Γερμανίας απέναντι στην κρίση χρέους, αλλά κυρίως «προς τις αμαρτωλές χώρες του νότου όπως η Ελλάδα» βοήθησε το Βερολίνο να βρίσκει φτηνό χρήμα, με τα επιτόκια να πέφτουν στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 200 ετών. «Τα γερμανικά δεκαετή ομόλογα», όπως καταγράφει η έρευνα του βελγικού ινστιτούτου, «είχαν το 2008 επιτόκιο 4,7% ενώ το Νοέμβριο ήταν γύρω στο 2%. Αντιστοίχως είχαν πέσει και τα επιτόκια των πενταετών ομολόγων στο 1% και τα ετήσια στο 0,38%».

Η Γερμανία λοιπόν, αλλά και η Ολλανδία και η Φινλανδία, μπορεί να εκφράζουν προβληματισμούς για την πορεία του κοινού νομίσματος, να θέτουν κάθε τρεις και λίγο αυστηρούς όρους στην Ελλάδα, αλλά δεν φαίνεται να ανησυχούν καθόλου για το κόστος δανεισμού των χωρών τους. Τη στάση της Γερμανίας περιέγραψε στην έγκριτη εφημερίδα Ευρωπαίος αξιωματούχος ο οποίος ζήτησε να μη δημοσιοποιηθεί το όνομά του: «Στην πραγματικότητα στο γερμανικό σύστημα σκέφτονται: ΄΄Δεν είναι και τόσο άσχημα που αυτοί οι τύποι (εννοεί στον ευρωπαϊκό νότο) καταλαβαίνουν ότι βρίσκονται πραγματικά κοντά στην άβυσσο΄΄».

Οι εβδομάδες και οι μήνες περνούν ενώ παρακολουθούμε την Άγκελα Μέρρκελ, τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τον Ολλανδό ομόλογό του αλλά και τον επίτροπο Όλι Ρεν, φινλανδικής καταγωγής, να παίζουν εναλλάξ το παιχνίδι του καλού και του κακού. Φτάνουμε έτσι στο δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel στις 11 Ιανουαρίου 2012: «Ευλογία για τη Γερμανία η κρίση».  Στο άρθρο αναφέρεται ότι η ευρωπαϊκή κρίση χρέους, που απειλεί πολλές ευρωπαϊκές χώρες και οδηγεί λαούς και κράτη να υποφέρουν, αποτελεί ευλογία για τη Γερμανία.

«Οι γείτονές μας μπορεί να υποφέρουν αλλά η ευρωπαϊκή κρίση δημιουργεί συνθήκες που ωφελούν την γερμανική οικονομία», σημειώνει χαρακτηριστικά το περιοδικό και επεξηγεί: η Γερμανία χάρη στην κρίση απολαμβάνει αρνητικά επιτόκια στο δανεισμό της από τις αγορές, πτώση της ανεργίας και εκτίναξη των εξαγωγών.

Σύμφωνα με το άρθρο  του Spiegel, «η Γερμανία απολαμβάνει το όνειρο του κάθε δανειολήπτη, καθώς  οι τράπεζες πληρώνουν για να την  δανείσουν, σε ένα πρωτοφανές σκηνικό  στην οικονομική ιστορία, που εξέπληξε ακόμη και τους ίδιους τους υπεύθυνους του γερμανικού οργανισμού διαχείρισης δημοσίου χρέους».

Και καταλήγει: «Η κρίση  ενδέχεται να οδηγήσει σε επιβράδυνση  στη Γερμανία, αλλά υπάρχουν μηχανισμοί που σχετίζονται με την κρίση, που ουσιαστικά ωφελούν τη χώρα σε αντίθεση με τους εταίρους της στην ευρωζώνη».

Στις 28 Ιανουαρίου 2012 η Frankfurter Allgemeine δημοσιεύει ένα ακόμα ρεπορτάζ για το πόσο κερδίζει η Γερμανία από την κρίση. Έτσι, όπως προκύπτει από έρευνα του Ινστιτούτου της Γερμανικής Οικονομίας στην Κολωνία, η Γερμανία έχει εξοικονομήσει 45 δισεκατομμύρια ευρώ, κατά την έκδοση των κρατικών ομολόγων της τα τελευταία χρόνια λόγω χαμηλών επιτοκίων. “Ο «μηχανισμός» είναι απλός: αφού την προτιμούν οι επενδυτές – καταθέτες, ως ελκυστική εναλλακτική λύση, τα επιτόκια  πέφτουν. Οι ερευνητές του Ινστιτούτου διαπιστώνουν ότι, ενώ στην περίοδο 2000-2008, η μέση απόδοση για τα γερμανικά ομόλογα ήταν 3,42% για το διετές και 4,27% για το δεκαετές, από το 2009 μέχρι σήμερα η απόδοση αυτή μειώνεται σε 1,11% για τα έντοκα γραμμάτια διετίας και 2,91% για τα δεκαετή ομόλογα. Από αυτή τη μείωση η Γερμανία εξοικονομεί συνολικά 45 δισεκατομμύρια ευρώ”, γράφει η Frankfurter Allgemeine.

 “Αυτό προφανώς συμβαίνει, γιατί η ζήτηση για γερμανικά ομόλογα έχει αυξηθεί λόγω της κρίσης στην ευρωζώνη και οι επενδυτές αναζητούν σίγουρο καταφύγιο για τα χρήματά τους. Προ ημερών μάλιστα σε άλλη έκδοση εντόκων γραμματίων οι ομολογιούχοι είχαν συμφωνήσει ακόμη και σε αρνητικά επιτόκια. Με άλλα λόγια, ήταν διατεθειμένοι ακόμα και να πληρώσουν τη Γερμανία για να δεχθεί να δανειστεί τα χρήματά τους”, επισημαίνει η εφημερίδα!

 Ένα βασικό ερώτημα που προκύπτει από όλα αυτά τα δημοσιεύματα είναι αν η Γερμανία, ως ηγέτιδα δύναμη στην Ευρώπη, ακολουθεί μια ηγεμονική συμπεριφορά χειραγωγώντας τις εξελίξεις. Διότι, είναι ηλίου φαεινότερο, ότι εκμεταλλεύεται την κρίση στο έπακρο. Επίσης, από τα παραπάνω στοιχεία και με το Βερολίνο να κωλυσιεργεί στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων θα μπορούσε κάποιος αβίαστα να ρωτήσει: Γιατί να θέλουν οι Γερμανοί να ξεπεραστεί γρήγορα η κρίση στην Ελλάδα και την Ευρωζώνη; Ακόμη, ευκόλως αιτιολογείται και η στάση που κρατούν χώρες δορυφόροι της, όπως η Ολλανδία και η Φινλανδία. Παράλληλα είχαν όλο το χρόνο να προετοιμαστούν για κάθε ενδεχόμενο.

 Φαντάζομαι τη Μέρκελ να ακούει για κρίση και να λέει “όνειρο ζω μη με ξυπνάται” ή να κοιμάται ήσυχη ακούγοντας το μήνυμα μιας άλλης διαφήμισης “συνέχισε να κερδίζεις Άγκελα…”.

Tags: κρίση χρέους Ελλάδα Ευρωζώνη

0 Σχόλια
02/02/2012

Η πλάτη

Η Ελλάδα από τότε που εγώ τη θυμάμαι, αλλά και ιστορικά, έχει μια ιδιαίτερη σχέση με την…πλάτη!

Πολλές φορές στο παρελθόν έχει βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο, όπως και σήμερα.

Ενώ συνήθως οι άσπονδοι φίλοι της δεν διστάζουν να της γυρίσουν την πλάτη…σε δύσκολες στιγμές.

Oι πολιτικοί ταγοί κάθε φορά ζητούν από το λαό να βάλει πλάτη, διότι τις περισσότερες φορές δεν θέλουν να σηκώσουν οι ίδιοι στις πλάτες τους τα βάρη της επίλυσης των όποιων προβλημάτων. Θυμάμαι ότι υπήρξε και πολιτικός στο παρελθόν που διαφήμιζε τις στιβαρές του πλάτες και ζητούσε από τους πολίτες να εμπιστευτούν τη δύναμή του… Δεν ξέρω αν κάποιος ψηφοφόρος του ζήτησε βοήθεια σε καμία μετακόμιση αλλά είμαι σίγουρος πλέον ότι μόνο τέτοιες δουλειές είναι ικανοί να κάνουν οι ταγοί μας και τίποτα άλλο.

Άντε, το πολύ – πολύ, τώρα που κάνει κρύο να βάλεις κάποιον ή κάποια από τους 300 να σου τρίψει την πλάτη, για να αποφύγεις τα κρυοπαγήματα. Αφού λεφτά για πετρέλαιο και ρεύμα δεν έμειναν. Σκέφτομαι δηλαδή να πηγαίνουν οι υπουργοί και οι Βουλευτές να ρίχνουν βεντούζες στους ηλικιωμένους των περιφερειών τους. Έτσι που τα έκαναν με μισθούς και συντάξεις είναι ο μοναδικός τρόπος να εξιλεωθούν.

Αλλά τι περιμένεις από πολιτικούς οι οποίοι κάνουν ο ένας πλάτες στον άλλο; Το “βάστα με να σε βαστώ …να σε δω πρωθυπουργό” δεν έγινε με Γιώργο και Αντώνη; Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που εσχάτως άρχισαν τα παρατράγουδα στις κοινοβουλευτικές τους ομάδες, τις οποίες με δυσκολία θα ελέγχουν σε λίγο καιρό.

Ήρθε κι ο Παπαδήμος να βάλει πλάτη αλλά είναι τόσο άσχημη η κατάσταση που δεν αντέχει μόνος του. Γι αυτό χρειάζεται τους άλλους τρεις… Τώρα που το ξανασκέφτομαι αυτοί, όλοι μαζί,  είναι τέσσερις και δεν θέλω ούτε να περάσει από το μυαλό μου σε ποιες περιπτώσεις χρειάζονται οι…πλάτες τους και κυρίως οι τέσσερις ωμοπλάτες…μπρρ!!!!

Θυμάμαι τον παππού μου να κοιτάζει την πλάτη του αρνιού για να δει το κοντινό μέλλον – πώς θα πάει η σοδειά, αν είχε μέσα στεναχώριες κλπ. Τώρα οι ηλικιωμένοι δεν έχουν ούτε μαντίλι να κλάψουν, όχι πλάτη να κοιτάξουν…!

Στο ΠΑΣΟΚ ο Γιώργος δεν χρειάζεται πλάτες. Προτιμά …πιλάτες! Ο Λοβέρδος το σκέφτηκε προς στιγμήν, αλλά είδε ότι ο Βενιζέλος έχει πιο μεγάλες πλάτες και είπε, προς το παρόν, να βάλει κι αυτός… πλάτη, από το να βρεθεί απέναντι… Τον λαό που υπομένει τα πάνδεινα κανείς δεν τον λογαριάζει και νομίζουν ότι με φιλάκια μπροστά στις κάμερες θα τον ξανακερδίσουν… Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους! Μ’ αυτό το πλευρό να κοιμούνται! Αγαπητοί αναγνώστες φυλάξτε τα νώτα σας! Μη σας τη φέρουν… πισώπλατα!

0 Σχόλια
17/01/2012

«Ο Γιώργος είναι πονηρός…»

 … «Κι αυτά που λεει μην τα τρως», συνεχίζει το τραγούδι αλλά τώρα ..τα φάγαμε, που θα έλεγε κι ο Πάγκαλος! Και μαζί μ’ εμάς συνεχίζουν να …τρων αυτά που λεει και οι σύντροφοί του. Στο ΠΑΣΟΚ, ακόμη μια συνεδρίαση κομματικού οργάνου ολοκληρώθηκε, με το Γιώργο να «κρατάει κλειστά τα χαρτιά του». Θα είναι υποψήφιος; Δεν θα είναι; Κανείς δεν γνωρίζει…Κανείς; Ε, εξαιρούνται ίσως οι επονομαζόμενοι «κηπουροί». Ο παρ’ ολίγον πρωθυπουργός Φίλιππος, ανταπέδωσε τη χειρονομία, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να είναι και πάλι υποψήφιος ο ΓΑΠ (έτσι τον αποκαλεί πλέον και ο αδερφός του Νίκος!!!)… Όμως ο πονηρός αρχηγός δεν θέλει να πάει στις εκλογές και να φαει τα μούτρα του. Άρα; Μπάχαλο, χάος, ανακατωσούρα, χύμα….Υπάρχει κι άλλη λέξη, ξενικής προέλευσης, η οποία χρησιμοποιείται σε τέτοιες καταστάσεις, καθ’ υπερβολήν βεβαίως,  διότι εκεί υπάρχει τάξις και …σειρά! Θυμήθηκα το Νίκο, ο οποίος εκθείασε το στυλ διακυβέρνησης του ΓΑΠ, το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να περιγράψει η πιο πάνω λέξη. Κι όμως ο Νικ το είδε ως δημοκρατική διακυβέρνηση, να αφήνει δηλαδή ελεύθερους τους υπουργούς να κάνει ο καθένας του κεφαλιού του… Αυτά θα ακούει ο Σημίτης και θα τρωει το …μπλοκάκι του!

 Μεγάλο ενδιαφέρον πάντως είχε η ανθρωπογεωγραφία του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ έτσι όπως την κατέγραψαν οι τηλεοπτικές κάμερες. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος κάθισε ανάμεσα στους Φίλιππο Πετσάλνικο και Απόστολο Κακλαμάνη, δηλαδή με τους …πρωθυπουργήσιμους! Ο Νίκος Αθανασάκης εμφανίστηκε με μαύρο σύνολο, που αδυνατίζει, αλλά καθ’ ότι Κρητίκαρος συμβολίζει και το πένθος για την πτώση της νήσου…ή οποιασδήποτε πολιτικής νησίδας, όπως κατάντησε το κίνημα στα χέρια του «(Γ)Απ - ερχόμενου». Από τη λεβεντογέννα και ο Μιχάλης Νεονάκης, τα πλάνα τον έδειξαν να στηρίζει το μπλοκ των εκσυγχρονιστών, αλλά με αναχρονιστικό ντύσιμο. Φορούσε άσπρο φανελάκι και από πάνω σκούρο μπλουζάκι με ανοιχτά κουμπιά, σε στυλ που παραπέμπει σε “επαναστάτη χωρίς αιτία”. Το γρήγορο μοντάζ των τηλεοπτικών πλάνων δεν δίνει την ευκαιρία για περισσότερες στυλιστικές αναλύσεις των στρατοπέδων που δημιουργούνται ενόψει της επόμενης ημέρας στο κίνημα. Ακόμα και ένα καρέ όμως αρκούσε για να ξεχωρίσει η μοναδική, η ανυπέρβλητη, η αποκαλυπτική, η σημειολογική και συνάμα φανταχτερή γραβάτα του Πάρη Κουκουλόπουλου. Διαλεγμένη θαρρείς από πάγκο σε πανηγύρι κεφαλοχωρίου της Κοζάνης η κιτρινόμαυρη ριγέ γραβάτα, με κάθετες ρίγες παρακαλώ, έδειχνε ανάγλυφα την πορεία του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία δύο χρόνια. Άρχισε, δηλαδή, με συνοχή, όπως ένας κόμπος, συνέχισε με ομαλή πορεία και λίγη χαλάρωση για ένα διάστημα, αλλά στη συνέχεια οι διάφορες τάσεις τράβηξαν το δρόμο τους, αφήνοντας μαύρα και κίτρινα ίχνη, οδηγώντας το κίνημα στα τάρταρα.           

   «Σώσαμε την Ελλάδα», είπε ο ΓΑΠ αρνούμενος να δεχτεί ότι έγιναν τραγικά λάθη τα οποία καταγράφηκαν στη συνείδηση του λαού, αλλά οπωσδήποτε γλαφυρότατα στη…γραβάτα του Κουκουλόπουλου και πλέον δεν κουκουλώνονται. Από την άλλη, οι δελφίνοι ελπίζω να τιθασεύσουν τις φιλοδοξίες τους και να μη θέσουν υποψηφιότητα προεκλογικώς για να λουστεί όλη την «επιτυχία» ο ΓΑΠ. Η ιδέα να βρουν υποψήφιο, εξιλαστήριο θύμα, στο πρόσωπο του Κίμωνα Κουλούρη μάλλον πρέπει να απορριφθεί. Με τη φούρια που θα κατεβαίνει ο Κίμων… σκεφτείτε και τους αστυνομικούς που θα βρεθούν στο δρόμο του…! Άσε που, όπως αποκάλυψε και ο ίδιος με τη συνέντευξή του, καταρρίφθηκε ο μύθος του eyeliner! Πόσα θα υποστεί πλέον αυτός ο ταλαίπωρος λαός;

0 Σχόλια
05/01/2012

Ο Χαλιμάς και το χάλι μας

Σκάσαμε στο φαγητό! Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα τις ημέρες των εορτών. Από τη μια η κρίση και ο φόβος που έχει διαποτίσει την κοινωνία μας κι από την άλλη οι προβλέψεις ότι δεν έχει εξαλειφθεί ο κίνδυνος να γυρίσουμε στο ‘50 μας έκαναν να τρωμε σαν να μην υπάρχει αύριο…Οι προβλέψεις πάντως για τη νέα χρονιά δείχνουν ότι σε αντίθεση με την Πρωτοχρονιά δεν θα είμαστε χορτάτοι όλο το χρόνο.

Τις επόμενες εβδομάδες η διαπραγμάτευση με τους δανειστές μας θα συνεχιστεί ενώ ο Ευάγγελος Βενιζέλος θα έχει το μυαλό του πιο πολύ στην Ιπποκράτους παρά στη…Νίκης! Ιδού η πρώτη τεράστια αντίφαση: αντί να φροντίζει για τη …γιατρειά της Οικονομίας αναζητά τη …νίκη στο ΠΑΣΟΚ. Ο Γιώργος Παπανδρέου ανοίγει και κλείνει τα χαρτιά του κατά βούληση προτείνοντας διαρχία…Κακώς, διότι η ολιγαρχία θα ήταν το καλύτερο σύστημα με βάση τις διαθέσεις και τις αντιθέσεις των δελφίνων. Κορυφαία στελέχη αλλά και μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου αντιδρούν, αλλά ουδείς φαίνεται να διαθέτει στοιχειώδες χιούμορ. Κανονικά θα έπρεπε να του πουν «Πρόεδρε αυτά που λες είναι του….Χαλιμά!». Αναφέρομαι στη διαδικτυακή επιστολή του Νίκου Παπανδρέου, αδερφού του πρώην πρωθυπουργού, ο οποίος μας αποκάλυψε ότι υπάρχει και…Χαλιμάς!

Ως τώρα γνωρίζαμε ότι υπήρχε η Χαλιμά με τα γνωστά της παραμύθια. Άγνωστο παρέμενε αν αυτό ήταν το μικρό όνομα ή το επίθετό της. Ο Νίκος Παπανδρέου ο οποίος συμμετείχε και σε υπηρεσιακά ταξίδια στην αραβική χερσόνησο μαζί με υπουργούς εκπροσωπώντας την οικογένεια, μας αποκάλυψε ότι εκτός από τη Χαλιμά με τα μαγικά χαλιά και τα τζίνια, υπάρχει και ο Χαλιμάς! Άγνωστο ακόμα παραμένει αν ο ίδιος σχετίζεται με τα παραμύθια των επενδύσεων σε Ελληνικό, Αστακό κλπ. Όπως όλοι μπορούν να διαπιστώσουν, ακόμα και όσοι έχουν τα ελληνικά ως δεύτερη γλώσσα, η διαφορά των λέξεων χαλί και χάλι είναι ένας απλός τόνος.

Από προτάσεις πάντως υπήρχε φτώχεια στο Πολιτικό Συμβούλιο. Θα μπορούσαν για παράδειγμα κάποια στελέχη να πουν «Πρόεδρε να κάνουμε… δημοψήφισμα!». Τώρα η κατάσταση παραμένει ρευστή. Με κρατάει το ήθος μου, που θα έλεγε κι ο αείμνηστος Ευάγγελος Γιαννόπουλος και δεν λεω ότι ο Γιώργος έκανε το ΠΑΣΟΚ μαύρο χάλι! Ο Βενιζέλος από την πλευρά του αγωνιά και θέλει να ολοκληρωθεί ομαλά η συμφωνία του με το Γιώργο από τον Ιούνιο. Θυμίζω την περίφημη συνάντησή τους στη Βουλή απ’ την οποία οι δημοσιογράφοι τον είδαν να βγαίνει χαμογελαστός και να λεει «όλα καλά». Είναι θεμιτό μετά το ξόδεμα του πολιτικού του κεφαλαίου να επιθυμεί  να τελειώνει με τις υποχρεώσεις για να πάει σε έναν φίλο του χρυσοχόο να του ανοίξει λίγο το δαχτυλίδι του ΠΑΣΟΚ διότι τον στενεύει. Ο Λοβέρδος που το δοκίμασε βούρκωσε από την τέλεια εφαρμογή ενώ με τον Χρυσοχοϊδη επέλεξαν με εντολή του Γιώργου να παίξουν το παιχνίδι «Πού ‘ν’ το πού ‘ν’ το το δαχτυλίδι ψάξε ψάξε δεν θα το βρεις» κι ακόμα το ψάχνει.

Εκνευρισμός, αν κρίνω από τα σαρδάμ, επικρατεί και στο αντίπαλο στρατόπεδο. Ο Σαμαράς έχει τώρα τελευταία το ύφος «φέρτε μου όποιον θέλετε υποψήφιο για να τον σκίσω!». Ωστόσο τα νεύρα δεν αποκλείεται να προέρχονται από διάφορους κακοπροαίρετους οι οποίοι τηλεφωνούν στη Συγγρού, ρωτούν «Αντωνάκηηηη, τι θα κάνεις στις 19 Φεβρουαρίουουου;» και το κλείνουν. Ενώ ετοιμάζουν συγχαρητήριες επιστολές με ημερομηνία 20 Φεβρουαρίου και υπογραφές Μέρκελ, Σαρκοζί. Ως το Πάσχα θα του κάνουν τσατάλια το νευρικό σύστημα…

Αυτό είναι το χάλι της χώρας μας για την οποία πριν από λίγους μήνες έφτασε να διαπραγματεύεται ο συγγραφέας του…Χαλιμά! Τώρα έχουμε νέες διαπραγματεύσεις και παρά τις αποδεδειγμένες τεχνοκρατικές ικανότητες του πρωθυπουργού είναι τέτοια η ατυχία μας ως έθνος που φοβάμαι μήπως πέσει η μπαταρία στο ακουστικό του την πιο κρίσιμη στιγμή των αποφάσεων.

Όσο για τον άλλο …πόλο, τον Καρατζαφέρη, διαμήνυσε ότι θέλει σοβαρότητα αλλιώς θα αποχωρήσει από την κυβέρνηση. Εδώ λοιπόν πρέπει να ολοκληρώσω. Τέρμα τα αστεία

0 Σχόλια
23/12/2011

Το Τηλεφώνημα

ΛΟΥΚΑΣ: Παρακαλώ

ΚΑΡΟΛΟΣ: Έλα Λουκά, τι γίνεται;

ΛΟΥΚΑΣ: Ποιος είναι;

ΚΑΡΟΛΟΣ: Ο Κάρολος είμαι.

ΛΟΥΚΑΣ: Έλα Κάρολε, συγνώμη που ήμουν απότομος, αλλά μου τηλεφωνεί ο Πετσάλνικος και μου σπάει τα νεύρα…

ΚΑΡΟΛΟΣ: Γιατί;

ΛΟΥΚΑΣ: …Να, αρχίζει να λεει «τι κρίμα που δεν επελέγη εκείνος για πρωθυπουργός» και ότι «δεν θα άφηνε να πλακώνονται οι υπουργοί μέσα στο υπουργικό συμβούλιο» και ότι θα τους έβαζε όλους στη θέση τους…Δεν θα ανεχόταν  Μπουμπούκο και Βορίδη και άλλα τέτοια….Δεν αντέχω Κάρολε. Εγώ δεν είμαι πολιτικός!

ΚΑΡΟΛΟΣ: Αν θέλεις να τους μαζέψεις από εδώ να τους τα ψάλλω ένα χεράκι, πες μου να το κανονίσουμε…

ΛΟΥΚΑΣ: Χρειάζεται ένα «νέο συμβόλαιο» να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα.

ΚΑΡΟΛΟΣ: Κάπου έχω κρατήσει ένα παλιό του Ανδρέα με το λαό…Θα το βρω και θα αλλάξουμε λίγο τη διατύπωση…

ΛΟΥΚΑΣ: Μα τι να πω; Έχεις τον ένα να φωνάζει για τα διαζύγια…Πατρίς Θρησκεία, Οικογένεια! Θυμάσαι Κάρολε…;

ΚΑΡΟΛΟΣ: Αμ, πώς δεν θυμάμαι!

ΛΟΥΚΑΣ: Έχεις τον άλλον, το μόνο που τον νοιάζει είναι το προφίλ του…Λες και το …ανφάς είναι ένα λυμένο πρόβλημα! Ρώτα κι εμένα που κάθομαι δίπλα του…

ΚΑΡΟΛΟΣ: Τι ανφάς; Εδώ φτάσαμε στο αν…φας!

ΛΟΥΚΑΣ: Άστα Κάρολε δεν αντέχω. Από τη Συγγρού μου στέλνουν συστημένα και όταν τα ανοίγω με λαχτάρα, μήπως υπάρχει κάποια πρόταση, κάποια λύση, έστω κάποιο δώρο, μέρες που είναι, το μόνο που βρίσκω είναι ζωγραφισμένες…κάλπες!

ΚΑΡΟΛΟΣ: Τς,τς,τς…

ΛΟΥΚΑΣ: Πώς μπορεί να είναι κάποιος επικεφαλής σ’ ένα υπουργικό συμβούλιο στο οποίο έχουν βγει κομματικά αλλά και εσωκομματικά «μαχαίρια»;

ΚΑΡΟΛΟΣ: Λες για τους …όψιμους αντιμνημονιακούς της πλειοψηφίας ε;

ΛΟΥΚΑΣ: Αν έβλεπες τα βλέμματα που ανταλλάσσονται θα καταλάβαινες. Να δεις  πώς κοιτιούνται οι πρώην σύντροφοι και πώς κάποιοι χαμογελούν με νόημα στα νέα μέλη του συμβουλίου…

ΚΑΡΟΛΟΣ: Τι μου λες;

ΛΟΥΚΑΣ: Εγώ Κάρολε στο λεω ξανά, πολιτικός δεν είμαι και με αυτά που βλέπω ούτε που το σκέφτομαι να γίνω ποτέ…

ΚΑΡΟΛΟΣ: Βλέμματα ξυράφια ε;

ΛΟΥΚΑΣ: Αφού σκέφτομαι να βάλω έξω από την είσοδο του υπουργικού μηχάνημα ανίχνευσης μεταλλικών αντικειμένων….Θα γίνει σφαγή καμιά μέρα!

ΚΑΡΟΛΟΣ: Δίκιο έχεις Λουκά μου, τι να σου πω…Πάντως εγώ είμαι στο πλευρό σου.

ΛΟΥΚΑΣ: Χίλιες φορές να είχα εσένα στο πλευρό μου Κάρολε, διότι με τους δύο αντιπροέδρους εκτός του ότι δεν περνάμε το μήνυμα της λιτότητας, τουλάχιστον στο επίπεδο της αισθητικής, υπάρχει και το πρόβλημα της …κακοσμίας!

ΚΑΡΟΛΟΣ: Τι εννοείς;

ΛΟΥΚΑΣ: …Και παστουρμά να τρώγανε κάθε μέρα, δεν θα υπήρχε τόσο μεγάλο πρόβλημα! Διότι μέχρι να ανέβουν στην αίθουσα ιδρώνουν! Ε, μένουμε μέσα και πολλές ώρες καταλαβαίνεις…

ΚΑΡΟΛΟΣ: Πω, πω…

ΛΟΥΚΑΣ: Και δεν είναι μόνο αυτοί….!

ΚΑΡΟΛΟΣ: Τι υπάρχουν κι άλλοι;

ΛΟΥΚΑΣ: Ο Μπουμπούκος! Κάτι ακούστηκε για προβλήματα στο σπίτι αλλά εγώ δεν στέκομαι σε αυτό…

ΚΑΡΟΛΟΣ: Ε, δεν είμαστε και …κουσκουσάρηδες!

ΛΟΥΚΑΣ: Όχι, αλλά από τη μέρα που έγινε υφυπουργός τρέχει συνεχώς! Δεν έχει ξεϊδρώσει ούτε λεπτό!

ΚΑΡΟΛΟΣ: Τόση δουλειά;

ΛΟΥΚΑΣ: Ποια δουλειά; Τρέχει μη τον πετύχει καμιά τομάτα ή κανένα αυγό με τα οποία τον κυνηγούν ορισμένοι όπου κι αν πηγαίνει…  

ΚΑΡΟΛΟΣ: Αχ, Λουκά μου! Τι τραβάς…

ΛΟΥΚΑΣ: Γι αυτό σου λεω Κάρολε…Όπως έλεγε κι ένα παλιό τραγούδι «πάμε να φύγουμε από δω και μη ρωτάς πού πάμε»!

ΚΑΡΟΛΟΣ: Θυμάσαι που περίμενες να γίνεις πρωθυπουργός και λέγαμε μαζί «δώδεκα κι ούτε ένα τηλεφώνημα…».

ΛΟΥΚΑΣ: Μη μου το θυμίζεις γιατί σκέφτομαι πάλι τον Γιώργο και …βράζω!

ΚΑΡΟΛΟΣ: Τι έκανε πάλι;

ΛΟΥΚΑΣ: Πήγε για …κανό και μου τηλεφώνησε να δει τι κάνω και αν ακούγεται καλά το κινητό μέσα από την καινούργια του στολή που έχει και θήκη!

ΚΑΡΟΛΟΣ: Αυτός κανο…νίστηκε!

ΛΟΥΚΑΣ: Άντε Κάρολε Καλά Χριστούγεννα και να περάσεις καλά. Καλή Χρονιά αν δεν τα πούμε Πρόεδρε.

ΚΑΡΟΛΟΣ: Χρόνια Πολλά Πρόεδρε και βάστα γερά.

ΛΟΥΚΑΣ: Τώρα πολλά «Πρόεδρε» πέσανε και θα μας προκύψει πάλι κανένας …Πετσάλνικος!

ΚΑΡΟΛΟΣ: Γειά σου Λουκά…

ΛΟΥΚΑΣ: Γεια σου καλέ μου Κάρολε…

0 Σχόλια
12/12/2011

Η Χάρη

Οι Ευρωπαίοι μας έκαναν τελικώς τη χάρη να μην ασχολούνται μαζί μας. Επιστροφή λοιπόν στα εσωτερικά μας.

Μια θέση ανάμεσα στις μυθολογικές Χάριτες θα μπορούσε να διεκδικήσει η Ευδοξία – Εύα Καϊλή. 

Κανείς δεν θα διαφωνήσει ότι η κυρία Καϊλή διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά για τα οποία η Αίγλη, η Ευφροσύνη και η Θάλεια υμνήθηκαν ως θεότητες. Τουλάχιστον την απαραίτητη γοητεία και την ομορφιά. Όσο για τη δημιουργικότητα και τη γονιμότητα, θα το καταγράψει η ιστορία. Είναι όμως κι ο τόνος της φωνής, η ηλικία – που παραπέμπει σε Βουλή των εφήβων – αλλά, ότι κι αν πει, είτε ψηφίζει, στηρίζει, δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, είτε ότι δεν ψηφίζει ή δεν στηρίζει το Γιώργο, η στάση της διαθέτει ξεχωριστή χάρη.

Αντιθέτως, έλλειψη οποιασδήποτε χάρης καταγράφεται στη συμπεριφορά του Αναπληρωτή Υπουργού Ανάπτυξης Σωκράτη Ξυνίδη. Ο πρώην γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, παρ’ ότι λόγω του ονόματός του θα έπρεπε να έχει το.. «γνώθι σαυτόν», φαίνεται ότι παρασύρεται από το επώνυμό του και προκαλεί …οξύτητες! Ή ξινίλες, αν προτιμάτε. Μάθαμε ότι ειρωνεύτηκε τη διαμαρτυρόμενη Εύα Καϊλή όταν διακόπηκε η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος την ώρα που ήρθε η σειρά της να μιλήσει. «Σιγά την καλτσοδέτα», φέρεται να είπε ο κ. Ξυνίδης. Είναι παραλλαγή της διαδεδομένης φράσης «σιγά μη σκίσεις κανένα καλσόν!». Δύο φράσεις ομολογουμένως χωρίς καμία χάρη. Η συνέχεια θα δοθεί στα όργανα του κόμματος. Εκεί, λόγου χάρη, δεν χωράει… χάρη!

Χάρη, πάντως, δόθηκε στο Γιώργο να παραμείνει πρόεδρος στο ΠΑΣΟΚ. Εννοώ την καθυστέρηση που έπαιξαν ο ίδιος και οι συνεργάτες του, ρίχνοντας στο τραπέζι των προτάσεων για την πρωθυπουργία,  ονόματα φίλων, γνωστών, «κηπουρών», ακόμα και τη γκουβερνάντα του σκέφτηκε, όπως γράφτηκε. Επιλογή μάλλον…άχαρη! Κι όλα αυτά ώστε να είναι ακόμα πρωθυπουργός την κρίσιμη ημερομηνία της 11ης Νοεμβρίου για να συνεχίσει να είναι και πρόεδρος του κινήματος. Αλλιώς πώς, παραδείγματος χάρη, θα πήγαινε στη Νότια Αφρική και σε άλλα ταξίδια για τη Σοσιαλιστική Διεθνή;

Τον μόνο που δεν σκέφτηκαν ήταν ο φίλος Αθεμπίγιο! Ο Ισπανός αρχιτέκτονας, ο οποίος, μας έλεγαν ότι θα μας έκανε τη… χάρη να φτιάξει ένα σχέδιο για αξιοποίηση του Ελληνικού «αμισθί»! Ήτοι 180.000 ευρώ, όπως τώρα ανερυθρίαστα ομολογείται. Έχε χάρη… Αφήστε που ακούγαμε τον τότε υπουργό Χάρη Παμπούκη να διαψεύδει μετά βδελυγμίας ότι υπάρχει αμοιβή. Χάρη…κάνε μας τη χάρη… Αλλά, βλέπεις, ο «παχυδερμισμός» είναι αναπόσπαστο χαρακτηριστικό ορισμένων πολιτικών. Όπως έλεγε ένας γνωστός “μην ψάχνεις χάρη σε …μοσχάρι! Είναι και νηστίσιμη περίοδος…

Τι να πω; Ας βοηθήσει η Θεία χάρη…Για χάρη μας

Tags: πολιτική Ελλάδα

0 Σχόλια
02/12/2011

Καλά Χριστούγεννα!

Ποτέ άλλοτε η ευχή για τις χαρούμενες ημέρες των γιορτών δεν ακουγόταν τόσο ειρωνική όσο σήμερα.

«Καλά Χριστούγεννα και ευτυχές το νέον έτος»! Κάπως έτσι μας χαιρέτησε ο πρώην πρωθυπουργός, μέσω των συνεργατών του και άφησε για τη νέα χρονιά τις αποφάσεις για το πολιτικό μέλλον του ιδίου αλλά και του ΠΑΣΟΚ. Ο Γιώργος, λοιπόν, λεει ότι έφυγε, αλλά εξακολουθεί να είναι εδώ λειτουργώντας ως σκιώδης πρωθυπουργός! «Ο εκλεγμένος» όπως λένε οι δικοί του, κάνει συσκέψεις με υπουργούς και στελέχη του κόμματος, προσπαθεί να διατηρηθεί στην επικαιρότητα με ταξίδια ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και απολαμβάνει τον καλό καιρό χωρίς πονοκεφάλους. Έχει μπροστά του τουλάχιστον έναν ολόκληρο μήνα! Κανό, γυμναστήριο, ταξίδια κλπ. Να είναι καλά ο άνθρωπος! Κάναμε καινούργιο συκώτι με την πρωθυπουργία του! Τις …κάλτσες του έχει πει ο ηγέτης!  Πάντως δεν μας άφησε ούτε τώρα παραπονεμένους. Στην ομιλία του στις Βρυξέλλες μετά τα όσα έχουν προηγηθεί και τον εκνευρισμό που προκάλεσε σε όλη την Ευρώπη, δεν δίστασε να υπεραμυνθεί της πρότασής του περί …δημοψηφίσματος! Πάλι καλά που δεν επέμεινε ότι ο Πετσάλνικος θα ήταν καλύτερη λύση ως πρωθυπουργός! Νωρίτερα είχε συναντηθεί με τον Ρομπάι, παρά τους… αβίαστους πλέον, συνειρμούς που προκαλεί το όνομα του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Από την άλλη μεριά, χάθηκε ο Αντώνης! Τι έγινε μετά την υπογραφή κανείς δεν γνωρίζει. Η αλήθεια είναι ότι του έσπασαν τελείως τα νεύρα. Οι εταίροι έπαιξαν άσχημο παιχνίδι στον Αντώνη μας και θα τους το κρατάει μανιάτικο. Έχει και η Μεσσηνία Μάνη μην το ξεχνάμε. Αφήστε τα όσα σκαρφίζονταν εκείνες τις δύσκολες ημέρες ορισμένα στελέχη που ήθελαν να στείλουν μήνυμα στην ηγεσία, όταν ο αρχηγός προέβαλε σθεναρή αντίσταση λέγοντας ότι δεν υπογράφει.

Κυκλοφορούσαν στη Συγγρού, δήθεν αδιάφορα, με τα στυλό στο …πέτο! Κάποιοι άλλοι λένε ότι έπαιρναν και τηλέφωνο, προφασιζόμενοι ότι είναι από αστυνομικό τμήμα και ζητούσαν να περάσει ο αρχηγός για το «γνήσιο της υπογραφής»… Δεν αποκλείω πάντως ο ίδιος να έχει κλειστεί στο γραφείο του με μια τσατσάρα και να μετράει μέρες μέχρι τις εκλογές…

Ο τρίτος αρχηγός της μεταβατικής κυβερνητικής παρέας προσφέρει εξαιρετικό θέαμα. Εκτός του ότι καμαρώνει υπουργούς και υφυπουργούς του ΛΑΟΣ στην εξουσία, έχει ξεπεράσει σε ευλυγισία και τούμπες ακόμα και τον Ιωάννη Μελισσανίδη όταν κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες. Φανταστείτε ότι ο …αθεόφοβος Ορθόδοξος, πριν από λίγους μήνες είχε επικρίνει ακόμα και την επιλογή Παπαδήμου! Επιλογή την οποία τώρα επικροτεί στη συντριπτική του πλειοψηφία ο ελληνικός λαός, ανεξαρτήτως τι λεει κατά καιρούς ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ. Βλέποντας στις δημοσκοπήσεις τη στροφή του κόσμου, ο Καρατζαφέρης δεν είχε κανένα πρόβλημα να κάνει ακόμα μια πιρουέτα.  

Όσο για την λεγόμενη Αριστερά, τα κόμματα που την αποτελούν, ζητούν επιτακτικά εκλογές για έναν πολύ ξεκάθαρο λόγο. Υπολογίζοντας τη χαμηλή δημοτικότητα των δύο μεγάλων κομμάτων, είναι φυσικό να ελπίζουν ότι θα λάβουν υψηλά ποσοστά όπως αυτά των δημοσκοπήσεων και άρα μεγαλύτερες κοινοβουλευτικές δυνάμεις. Αλήθεια αυτοί που ήθελαν να γίνει Ταχρίρ η πλατεία Συντάγματος είχαν προβλέψει και την τωρινή κατάσταση στην πλατεία του Καϊρου; Με τα τανκς και τους νεκρούς διαδηλωτές; Αυτό εννοούσαν;

Τσουλούφι με τσουλούφι πιάστηκαν ο Παπουτσής με τον Άδωνι και από κοντά πήρε θέση και ο Χρυσοχοϊδης, προσβλέποντας στην επόμενη ημέρα στο ΠΑΣΟΚ. Ο Λουκάς Παπαδήμος καταβάλει προσπάθεια να σταματήσει τις ενδοκυβερνητικές τριβές, “δεν θα κάνουμε φιλοσοφική συζήτηση εδώ, έχουμε έργο να επιτελέσουμε”, είπε στους υπουργούς του ο πρωθυπουργός μιλώντας στην κυβερνητική επιτροπή. Αν ήταν οποιοσδήποτε Έλληνας φορολογούμενος γύρω από το τραπέζι θα του έλεγε: “Κύριε Λουκά, εμείς το ‘χουμε ξαναδεί το έργο”. Τι να κάνει και ο πρωθυπουργός όμως; Αυτά τα πρόσωπα επέλεξαν τα κόμματα, με αυτά οφείλει να προχωρήσει. Θα πρέπει να ησυχάσει τον Άδωνι και να χαμηλώσει τα “εγώ” του Παπουτσή και του Χρυσοχοϊδη. Πράγμα όχι ακατόρθωτο πλέον αν σκεφτεί κανείς ότι εδώ μπήκαν σε διάλογο - έστω μέσω ανακοινώσεων - ο Μαρινάκης με τον Τσάκα!  Καλά Χριστούγεννα, λοιπόν, και του χρόνου με υγεία!

Tags: Παπανδρέου Σαμαράς κρίση χρέους Παπαδήμος

0 Σχόλια